Archief voor de ‘Wedstrijdverslag’ Categorie

Foto: Luka de Kruijf

Foto: Luka de Kruijf

Op de voorpagina van het programmablad van Landstede staat een foto van Torben Tonjann. Toben geeft aan dat dit een wedstrijd is om “minuten te maken”. Hij speelt nog niet veel, maar tegen Challenge Sports moet dat toch lukken. Misschien voelt u hem al aankomen…

Rotterdam, zonder de geblesseerde Krabbendam, pakt brutaal de voorsprong in het Landstede Sportcenrum (4-8), maar Lietmeijer trekt met twee veldscores de stand weer in het voordeel van de thuisploeg (10-8). Rotterdam pakt het initiatief weer met een score plus bonus van Franke en een driepunter van Lucas Steijn (!): 10-16. Coach Van den Belt vlucht in een time-out, maar Rotterdam blijft sterk verdedigen en houdt ondanks driepunters van Lietmeijer de voorsprong in het eerste kwart vast: 17-20..

In het tweede kwart gaat de strijd gelijk op tot 26-26. Ontevreden vraagt de Landstedecoach zijn tweede time-out aan. Zwolle loopt daarna uit naar 36-26 vooral door toedoen van Joe Burton, de center, net 24 geworden, minimaal 150 kilo, maar zeer handig onder de baskets. Het wordt dan vier minuten lang een strijd tussen een scorende Burton onder de ring en Ties Theeuwkens die drie achtereenvolgende aanvallen afrondt met een driepunter. Van 37-32 naar 39-35. We gaan rusten met een 43-37 voorsprong van de Zwollenaren.

1404437_847138211997793_4589572924773202561_o

Foto: Luka de Kruijf

Na de pauze gaat Theeuwkens gewoon door met zijn serie: 43-40. Franke benut zijn vrije worpen en Rotterdam nadert tot een punt (45-44). Weer is het Lietmeijer die met een afstandsschot een 9-0 run van de thuisploeg inluidt. Bij 56-44 legt Salomon in een time-out uit wat zijn spelers al voelen: er valt hier iets te halen vandaag. Steijn faalt niet vanaf de vrije worplijn 56-46. Maar het is de dekselse Burton die vrijwel n z’n eentje een Rottrdamse opmars blokkeert. Bart Stolk zorgt in deze fase voor zevn punten op rij: eerst een driepunter, dan twee rake vrije wopen en een succesvole poging onder het bord. Maar ook Burton maakt nog vier punten en zorgt voor de stand 65-58 na het derde kwart.

Weer opent Theeuwkens het kwart met een bommetje. Rotterdam blijft knokken en krijgt zelfs de kans om uit één aanval 5 punten te scoren nadat eerst Burton een onsportieve fout krijgt en vervolgens Kloos een tecnische. Ook de razendsnele Vaidas Tamasauskas gaat zich met de Rotterdamse score bemoeien. Bij 82-83 heeft Rotterdam de voorsprong te pakken en lijkt alles mogeliik, tot 86-86 gaat het gelijk op. Het Rotterdamse balbezit gaat door een aanvallende fout verloren. Aan de andere kan valt en balletje van Leon Williams net goed en mist Kenrick Zondervan geen van zijn vier vrije worpen. Zo trekt de tuisploeg toch nog aan het langste eind. Eindstand 95-89. En Torben Tonjann dan? Helaas voor hem bleek Rotterdam toch niet de tegenstander om minuten te gaan maken.

Scores Challenge Sports: Steijn 19, Tamasauskas 17, Franke 16, Theeuwkens 15, Stolk en Filipan 7, Otten 5, Kok 3.

Scores Landstede: Burton 27, Gibbs en Lietmijer 13, Hinz 12, Tiller 11, Zondervan 10, Willams 8

Mijn naam is Ron Bornet, oud-speler van Rotterdam Basketbal of beter het oude A.M.V.J., oud teamgenoot van onder meer het kloppend hart van de vereniging, Paul de Vos en teamleider Hesley Matroos.
Na een actieve „carriere” als forward/center bij deze vereniging heb ik na het bereiken van de „pensioengerechtigde basketballeeftijd” deze sport een tijdje de rug toe gekeerd. Maar ja, ”het bloed kruipt waar het niet gaan kan”  en na een pauze van enkele jaren ben ik weer sinds enkele jaren een regelmatige bezoeker van de wedstrijden in het Topsportcentrum bij mijn ‘eigen cluppie’.
En daar zit je dan met stramme ledenmaten en lubberende achillespezen en tot overmaat van ramp ook nog denken dat je het beter kunt. Als de gesnorde ouwe zak uit de loge van de Muppetshow, commentaar leverend op alles en iedereen die het volgens mijn onvolprezen expertise net niet helemaal goed doet! Een hobbymatige bezigheid die ik vaak met verve heb kunnen uitvoeren in de jaren achter ons want er viel ook nogal eens wat te mekkeren in de tijd dat een wedstrijd met winst afsluiten iets was dat meteen tot een unicum kon worden verheven. Jammer natuurlijk want de filosofie waarmee wordt gepoogd om in Rotterdam een „duurzame” eredivisieclub neer te zetten verdient allereerst respect en daarmede ook wel een hogere plaats op de ranglijst. Niemand is er dan ook bij gebaat om louter met de dikste portemonnee kampioen te kunnen worden om vervolgens bij het afhaken van die sponsor het jaar daarop te kunnen degraderen.
Hoe ontzettend mooi is het dan ook om te zien dat het er dit jaar op lijkt dat de Rotterdamse filosofie zijn vruchten begint af te werpen. Onder leiding, of beter, aanvoering van de bevlogen coach Armand Salomon is er plots geloof in eigen kunnen. Een coach die spelers niet alleen gebruik laat maken van de respectievelijke kwaliteiten en talenten van die spelers maar hen ook nog eens het vertrouwen schenkt dat broodnodig is om te presteren. Het resultaat is zichtbaar. Het team wordt hechter en hechter en werkt zich in het zweet voor de mogelijke winst. Een lust voor het oog. Horizontaal zwevende centers op zoek naar een steal, indrukwekkende blocks, heer en meester onder de borden,felle verdediging en fraaie scores. Is dat alles een garantie voor de victorie, vast niet maar het is wel een lust voor het oog om het team zo vol strijd op het veld te zien!
foto: Luka de Kruijf

foto: Luka de Kruijf

 

Het is voor Challenge Sports Rotterdam de laatste jaren een onbekend fenomeen geweest: een wedstrijd die gewonnen móét worden. Donderdagavond was er zo één bij het bezoek van Weert aan de Maasstad. Maxxcom stond geen moment voor, maar echt gemakkelijk ging het de Rotterdammers niet af.

Challenge Sports start verrassend met Kok en Tamasauskas in de basis. De Limburgers die moeten aantreden zonder de geblesseerde Jeremy Ormskerk, hebben veel fouten nodig om de snel spelende tegenstander af te stoppen. Alleen al in het eerste kwart maken ze er acht. Rotterdam wint die eerste periode met 14-13. In het tweede kwart slaat de thuisploeg een gaatje 26-19, maar door vooral twee scores met bonus van Aarts en Padberg komen de Limburgers langszij 29-29. Dezelfde Padberg doet dan aan het einde van het tweede kwart zijn ploeg de das om: twee technische fouten betekent dat hij naar de kleedkamer moet. Dat is goed voor het behoud van de Rotterdamse reclameborden voor de Weertse bank, die het in die fase zwaar te verduren hebben. De thuisploeg schiet alle acht vrije worpen in dit kwart raak en kan met een 38-33 voorsprong de kleedkamer in.

Na de rust laat Rotterdam een paar prachtige aanvallen zien die door het publiek (450 man) hoorbaar gewaardeerd worden. Krabbendam is met een van zijn betere wedstrijden bezig en ook Franke laat zich in het derde kwart nadrukkelijk zien. Toch laat Weert, vooral door scores van Fleuren en Van Kempen, niet helemaal los. Na het derde kwart is het 64-56.

1899787_846126535432294_9203831068267874070_o

foto: Luka de Kruijf

In het slotkwart krijgt Krabbendam met een keiharde dunk alle aanwezigen van de banken en loopt Weert achter de feiten aan. Bij 78-64 is de wedstrijd definitief gespeeld. De Limburgers maken zich alleen nog maar druk om de vermeende vijfde fout van Rosenmuller. Ze hebben dan al vier technische fouten en een onsportieve fout op het sheet staan. Rotterdam benut vanavond bijna alle vrije worpen (25 uit 27) en dat alleen al is voldoende voor het verschil.

Daarbij mag, getuige de 23 assists, Armand Salomon tevreden zijn over het teamspel, waardoor de lange mannen veelvuldig kunnen scoren. Na nog een dunk van de koud van de bank komende Van Sliedregt wint Challenge Sports met 93-81 en herovert daarmee de vijfde plaats. Met drie zware uitwedstrijden voor de boeg is dat voor dit moment een mooie positie

Scores Challenge Sports Rotterdam: Krabbendam 15 (double double met 12 rebounds), Otten 15, Steijn 14, Franke 13, Stolk 11, Theeuwkens 8, Tamasauskas 6, Filipan 5, Kok 4, Van Sliedegt 2

Scores Maxxcom BSW: Van Kempen 23, Aarts 18, Rosenmuller 16, Fleuren 10, Eduardo 6, Padberg 5, Faye 3

 

_MG_4635

Foto: Luka de Kruijf Photography

Op zaterdag 8 november had ik de eer een verslag te mogen schrijven over de wedstrijd van Challenge Sports Rotterdam tegen Port of Den Helder Kings. Ik ben Erwin Zantman en kom regelmatig bij de wedstrijden van Rotterdam kijken. Speciaal voor Michael Kok, de vriend van mijn dochter Michelle. Michelle verzorgt dit jaar de communicatie voor het team.

Met wat minder publiek dan bij eerdere thuiswedstrijden beginnen beide teams aftastend aan de wedstrijd in het Topsportcentrum te Rotterdam. Hoewel Rotterdam meer lengte heeft en op het oog fysiek sterker lijkt, krijgt Den Helder Kings al snel een licht overwicht. Het spel van Den Helder oogt dynamischer, de bal gaat sneller rond en de spelers zijn beweeglijker. In de achtste minuut heeft Den Helder afstand genomen met 8 punten. De eerste periode wordt afgesloten met een 19-25 stand.

In de eerste paar minuten van de tweede periode gaat het gelijk op. Daarna pakt Den Helder weer het initiatief. Rotterdam speelt vaak te gehaast en leidt te vaak onnodig balverlies. Daar tegenover zet Den Helder vlot combinatiespel. Met het korte combinatiespel is Den Helder aanzienlijk behendiger onder de basket. En ook de meeste rebounds zijn voor hen. Het combinatiespel wordt goed gevarieerd met longshots en driepunters. Na vier minuten is het verschil opgelopen tot 10 punten (15-25) en met nog twee minuut veertig op de klok is het verschil al opgelopen tot 13 punten (27-40). Met 16 punten verschil en een ruststand van 31-47 mogen beide teams de kleedkamers opzoeken.

Na rust komt Rotterdam goed uit de kleedkamer. Met meer snelheid in het spel en meer beweging bij de spelers probeert Rotterdam aansluiting te vinden. Binnen drie minuten is het verschil teruggebracht tot 9 punten. Reden voor Den Helder om een time out aan te vragen. Na wat technische problemen met het scorebord is het verschil in de zesde minuut nog maar 8 punten (45-53). Dan geeft Den Helder weer even gas en staat er met nog ruim twee minuten op de klok een stand van 47-63 op het scorebord. De derde periode wordt afgesloten met een stand van 52-65.

_MG_4584

Foto: Luka de Kruijf

Ook de vierde periode wordt goed begonnen door Rotterdam. Binnen een minuut is de achterstand weer teruggebracht tot 10 punten. Onder de eigen basket pakt Lucas Steijn vrijwel alle rebounds en blijkt zoals vaker een stabiele factor in het team van Rotterdam. Met hetzelfde spel als in de derde periode probeert Rotterdam de druk erop te houden. Na ruim vier en een halve minuut leidt dat tot een stand van 63-69. Den Helder beantwoord deze comeback met een mooie driepunter (63-72). Met nog twee minuten op de klok vraagt Rotterdam met nog steeds dezelfde stand 63-72 een time out aan.

Het beste van het spel is er inmiddels bij beide teams al uit. Door een wat bredere selectie kan Den Helder beter doorwisselen dan Rotterdam en dat betaalt zich in de laatste fase van de wedstrijd goed uit. Rotterdam probeert in deze fase meer het afstandsschot te nemen, maar deze vallen net niet goed. Ook aan het einde van de vierde periode wordt het spel van Rotterdam te gehaast. Dat resulteert in een aantal slechte passes en slordig balverlies. Met nog één minuut te gaan is het verschil weer opgelopen tot 12 punten (63-75). Met nog 43 seconden op de klok is de stand 65-77. De wedstrijd is gespeeld en wordt afgesloten met een 65-80 overwinning van Den Helder.

Na een matige start in de eerste helft, heeft Rotterdam zich na de rust goed herpakt. Helaas kwam dat te laat om de overwinning er nog uit te slepen.

_MG_0381“Je zag dat Rotterdam er keihard voor ging en het is geweldig om te zien dat het dan vandaag ook gewoon lukt!”

Gistermiddag won Challenge Sports Rotterdam de ‘kleine klassieker’ tegen Amsterdam met ruime cijfers: 96-70. Na wedstrijd spraken we met twee supporters, de zusjes Nikki Hofstede (13) en Sanne Hofstede (26), over hoe zij de wedstrijd hadden beleefd. Ze komen nu al drie seizoenen kijken en ze zijn zo langzamerhand wel ‘diehard’ fans geworden vertellen ze lachend. Zelf basketballen ze niet maar hun ouders vroeger wel. Ze zijn in aanraking gekomen met Rotterdam Basketbal door hun vader en oom en komen nu bijna elke thuiswedstrijd wel kijken.

Wat vinden jullie dit seizoen van het team?

Ik denk dat ze qua conditie heel veel voor hebben op heel veel andere teams. Daarnaast hebben ze relatief natuurlijk veel minder geld om topspelers te halen uit Amerika maar je ziet dat ze zich er toch doorheen beuken door zo graag te willen. Je ziet ook echt een verschil met afgelopen seizoenen. Ze zijn gewoon heel erg vooruit gegaan. Eerst leek het een beetje ieder voor zich maar je ziet nu dat het echt een team is. En je voelt dat de sfeer onderling goed is, waarin de spelers voor elkaar willen werken.

Hoe vonden jullie de sfeer tijdens de wedstrijd?

Gezellig! Eerst was het nog redelijk rustig maar het liep steeds voller en het is natuurlijk mooi als je wint dus iedereen was natuurlijk lekker uitbundig vandaag. En wij schreeuwden en klapten zelf ook lekker hard mee. Het was ook eens leuk dat Amsterdam niet zoveel publiek mee had genomen dus het was al snel dat wij er, als thuispubliek, bovenuit kwamen.

Is er een specifieke speler waar jullie voor kwamen kijken?

Michael Kok antwoordden de zusjes in koor. Maar toch ook wel voor Ivan Filipan. Toch vonden beiden vandaag Ties Teeuwkens de beste. Hij was deze wedstrijd echt top. Hij was heel verdedigend en ging er ook echt voor. Hij heeft misschien niet heel veel punten gemaakt maar hij was ‘de anonieme kracht’ om het zo te zeggen.

Hoe kijken jullie terug op de wedstrijd?

We startten goed met een twee- en driepunter. We hebben ook niet één keer achter gestaan dachten we. Toch was de eerste helft nog wel een beetje spannend want dan kwamen we voor en stonden we vervolgens weer (bijna) gelijk. Met een ruststand van 43-39 kon er nog van alles gebeuren.

Het derde kwart zag je dat Rotterdam echt goed in de wedstrijd zat en na het derde kwart hadden we een mooie voorsprong(71-58). Het vierde kwart begonnen we weer goed en toen kon het niet meer mis gaan! Het is echt leuk om eindelijk een keer te zien dat een keer winnen. Ze hebben natuurlijk al twee keer gewonnen maar dat hebben wij dan niet gezien omdat het uitwedstrijden waren. Ze hebben vandaag gewoon goed gespeeld en ze gingen er ook gewoon echt voor.

CSR wint uiteindelijk met 26 punten verschil (96-70), hoe voelt dat?

Het is dan gewoon heerlijk om zo te winnen, en vooral van Amsterdam. Je zag dat Rotterdam er keihard voor ging en het is geweldig om te zien dat het dan vandaag ook gewoon lukt! Heel mooi dat acties afgemaakt konden worden en verdedigend zat het ook gewoon goed in elkaar. Wat eigenlijk met de training geoefend wordt, kon je nu goed zien. Dat was echt leuk!

 

 

IMG_5185Is basketbal een ellendige of juist een fantastische sport? Na de wedstrijd in Weert van dinsdagavond dacht de thuisploeg het eerste en omarmde Rotterdam de tweede kwalificatie.

Als Weert wordt voorgesteld kijken er 124 mensen toe, van wie er 19 voor Rotterdam komen. Weert verdient, zeker na de overwinning op Amsterdam, veel meer publiek. Maar de helft van de 124 man komt uit de businessclub, en dat is dan voor ons weer om jaloers op te zijn. Bij Weert ontbreekt Joost Padberg, bij Challenge Sports zit Vaidas Tamasauskas geblesseerd op de bank.

De sprongbal is voor Weert, de eerste score ook. De eerste minuten gaat het gelijk op, van 9-7 wordt het 9-10 door een driepunter van Matthew Otten. Daarna moet Challenge Sports het initiatief aan de Limburgers laten. Het lengteoverwicht van Rotterdam zorgt voor de ene aanvalsrebound na de andere, maar de afwerking is bijzonder ongelukkig; zelfs de eenvoudigste ballen willen er niet in. Bij Weert loopt het beter, bij 15-10 vlucht Armand Salomon in een time-out.

Het baat weinig, Weert scoort makkelijk en verdedigt zeer compact. De Rotterdammers blijven falen in hun driepuntpogingen. Het leidt tot een kwartstand van 25-15. Jeremy Ormskerk, de Weertse pointguard, is dan al topscorer en hij zal dat in de overige drie kwarten met afstand blijven.

Het tweede kwart start al meteen met weer een gemiste driepuntpoging en met missers onder het Limburgse bord. Weert scoort wel met driepunters en loopt uit naar 33-19. Otten en Filipan ontdekken dan even de ruimte in het midden van de thuisverdediging en doen iets terug: 35-25. Coach Vorenhout stelt in een time-out orde op zaken en voorkomt zo dat Rotterdam dichterbij komt: bij 44-32 gaan we rusten.

De scouting van de eerste helft geeft coach Salomon genoeg stof voor zijn praatje in de kleedkamer: Rotterdam 2 op 9 driepunters, Weert 5 op 9; Rotterdam 7 turn-overs, Weert 4. Dat verklaart voornamelijk het verschil van 12 punten.

Bij de start van het derde kwart lijkt Rotterdam meteen orde op zaken te stellen: een score met een rake bonus van Lucas Steijn brengt het verschil terug: 44-35. Maar Weert loopt toch uit; vooral door een uitblinkende Ormskerk en een toch moeilijk af te stoppen Van Kempen wordt het grootste verschil in de wedstrijd bereikt: 51-35. Aarts laat dan door het missen van twee vrije worpen de kans liggen om het verschil naar 18 punten te brengen.

Wat er dan bij Rotterdam gebeurt is voor de leek niet te verklaren: plotseling is er een gigantische vechtlust in de verdediging. Zo moet het ook gegaan zijn toen in Leeuwarden een achterstand van 29 punten werd goedgemaakt. Nu knallen ze in één keer door, van 58-47 naar 58-60 bij het eind van het derde kwart. Met deze kwartstand (14-28) denkt het publiek uit de Maasstad ‘erop en erover’.

Maar dat gebeurt niet: Weert haakt aan: 60-62, 64-62, 65-65, 68-67, 70-70, 72-73, 77-75. Het publiek zit op het puntje van de stoel. Wat een saaie wedstrijd leek, waarin Weert lang met rond de 14 punten voorstond, is het nu een kraker van formaat. Weer een Weertse driepunter en een rake vrije worp brengt de stand op 81-77 met nog 36 seconden op de klok.

In de tegenaanval gooit Theeuwkens de bal vanuit de uiterste hoek raak: 81-80. Weert hoeft slechts de aanval uit te spelen, maar een scrimmage op de kop van de bucket, waarbij Matthew Otten een prachtige keepersduik etaleert, zorgt voor balverlies bij Weert en een out-of-bounce bij Rotterdam. Er staat nog twee seconden op de klok en Ties Theeuwkens mag op de eigen helft de bal ingooien. Armand Salomon heeft geen time-outs meer, dus een stukje opschuiven zit er niet in. Theeuwkens gooit de bal naar Otten op de aanvalshelft, maar hij wordt zwaar verdedigd en raakt de bal maar half. Het is net genoeg voor Robert Krabbendam om de bal op te pakken. Hij staat een meter of twee van de middenlijn en hij heeft geen tijd om te denken. De klok staat op 1.5 seconden. Er is geen aarzeling, hij gaat omhoog, blijft ondanks de afstand in zijn schottechniek, de bal gaat hoog, Lucas Steijn staat onder het bord keurig uit te blokken voor de rebound, maar dat is niet meer nodig. De bal, die fantastische bal, zoeft ringloos door het net. Ontlading bij de Rotterdamse bank, Krabbendam ligt bedolven onder zijn teamgenoten.

Weer is Rotterdam ontsnapt en Houdini had het niet beter kunnen bedenken. Weert voelt zich ellendig en dat is zeer begrijpelijk, want als je zo lang een veilig lijkende voorsprong koestert, verdien je misschien wel meer om te winnen. Maar dat is basketbal, zeggen alle 124 toeschouwers dan ook. Het hadden er minstens 1240 moeten zijn.

Scores Rotterdam: Filipan 20, Krabbendam 15, Theeuwkens en Otten 13, Steijn 11, Stolk en Franke 5, Kok 1.
Scores Weert: Ormskerk 30, Van Kempen 17, Eduardo 12, Rosenmuller 11, Aarts 8, Fleuren 3.

 

Het Bossche publiek gaat staan tot de thuisploeg gescoord heeft. Ze moeten eerst een score van Matthew Otten aanschouwen , voordat ze bij de eerste thuisscore van Marcel Aarts rustig kunnen gaan zitten. Rustig inderdaad, want bij deze score blijft het niet, het wordt al snel 10-2.
Rotterdam laat het echter niet zover komen als afgelopen zaterdag in het eerste kwart tegen Donar en herstelt zich knap: 10-8. Via 15-10 leidt dat tot een zeer acceptabele kwartstand: 20-16.

De ploeg van Sam Jones loopt in het tweede kwart toch weg: van 20-18 wordt het 32-20. Door een rake driepunter van Ties Theeuwkens blijft Den Bosch nog wel in zicht. Maar vooral in de razendsnelle pointguard Chris Denson hebben de Bosschenaren een uitzonderlijk goede speler. Daarbij hebben ze een dodelijk afstandsschot in huis; met zeven driepunters groeit het verschil tot een ruststand van 51-33.

Mooi is de dunk van Robert Krabbendam in de beginfase van de tweede helft, maar het verschil wordt er in het derde kwart niet kleiner door: 68-48.
Zowel Salomon als Jones wisselen stevig door in het vierde kwart. Het leidt tot de eerste speelminuten van Vincent van Sliedregt in de eredivisie. Aan de afstand tussen beide teams verandert weinig. Eindstand 81-59.
“Weer één kwart laten liggen,” merkt assistent-coach Thijs Arisz na afloop terecht op. “Voor de rest speelden we redelijk gelijk op, hoewel dat natuurlijk niets zegt over het verschil in klasse. Den Bosch lijkt over het sterkste team in de competitie te beschikken.”

Scores Challenge Sports: Krabbendam 12, Steijn 10, Filipan 9, Theeuwkens 6, Otten 6, Kok 5, Franke 5, Tamasauskas 4, Stolk 2.
Scores: SPM Shoeters: Denson 22, Akerboom 15, Wessels 11, de Pagter 10, Aarts 9, Schilder 9, Slagter 5.